స్వతంత్ర అనువాదం
ప్రతి చెడు సంఘటన
నొప్పిని పంచుతుంది
ప్రతి నొప్పి
ఒక గుణ పాఠం ఇస్తుంది
ప్రతి గుణపాఠం వ్యక్తిని
మారుస్తుంది
Every bad moment brings pain,
Every pain gives a lesson,
Every lesson changes a person!
DEMIC
స్వతంత్ర అనువాదం
ప్రతి చెడు సంఘటన
నొప్పిని పంచుతుంది
ప్రతి నొప్పి
ఒక గుణ పాఠం ఇస్తుంది
ప్రతి గుణపాఠం వ్యక్తిని
మారుస్తుంది
Every bad moment brings pain,
Every pain gives a lesson,
Every lesson changes a person!
DEMIC
భావానుసృజన...
అనువాదం కాదు
----////------////----
తీపి కబుర్ల బుట్టలో
పడకండి.
తేనెలాంటి యత్నాలలో
పడిపోండి
--------/-----
Every bad moment brings pain,
Every pain gives a lesson,
Every lesson changes a person!
DEMIC-
తీపి కబుర్ల బుట్టలో
పడకండి.
తేనెలాంటి యత్నాలలో
పడిపోండి
డెమిక్
ప్రతి చెడు సంఘటన
నొప్పిని పంచుతుంది
ప్రతి నొప్పి
ఒక గుణ పాఠం ఇస్తుంది
ప్రతి గుణపాఠం వ్యక్తిని
మారుస్తుంది!
స్వతంత్ర అనుసృజన
నీ బాధను ఎవరూ
గమనించరు,
కానీ తప్పులను
అందరూ గమనిస్తారు.
Nobody notices
your pain,
but everyone notices
your mistakes.
Power of Thoughts
దయ అనేది ఒక చర్య కాదు,
అది మీ ఆత్మ యొక్క ప్రతిబింబం.
ఆలోచనల శక్తి
"ఏడుపు నీ బలహీనతకు
సూచన కాదు,
పుట్టిననాటి నుండి
జీవించే ఉన్నావని
సూచించే నిత్య సంకేతం"
షార్లెట్ బ్రోంటే, జేన్ ఐర్ ద్వారా
www.facebook.com/English Literature
వరద రాజకీయాలెందుకు
బాడ్ కావులైతరు...
బురదలో కొట్టుకుపోతారు
పొట్ట చూపించోనిడికి
పొట్లం విసిరాడు పంచేటోడు
కిందపడింది పొట్లం
కిందపడింది పొట్ట
వరద సహాయం
బురద పాలైంది....
పొట్ట చూపించోనిడికి
పొట్లం విసిరాడు పంచేటోడు
కిందపడింది పొట్లం
కిందపడింది పొట్ట
వరద సహాయం
బురద పాలైంది....
వరద ప్రాంతాలలో
ఆకొన్నవారికి
ఆహారపొట్లాలందిస్తుంటే
ఆపన్నహస్తాల సేవలను
అందుకుని ఆస్వాదించక
బురదపాలు చేసేవాళ్ళ
చేష్టలనేమనాలి.
కరుణ లేని వరుణుడు
బంగాళాఖాతంలో
అరేబియా సముద్రంలో
జలవాహకులు చేస్తున్న
అట్టహాసం ప్రభావం
రెండు తెలుగు రాష్ట్ర జనజీవనం
ఇలా అతలాకుతలమై
వాయుగుండపు గండమొకవెంపు
తుఫాను రూపంలో గాలివాన
విశ్వరూపం చూపుతోంది
కరుణే లేని వరుణుని కరాళ నృత్యపు
తడాఖా చూపుతోందిలా
మరి
ప్రకృతి కన్నెర్ర చేస్తే
పల్లపు ప్రాంతాల్లో అల్లకల్లోలమే కదా
నాలాల ఆక్రమణాఫలితాలు
కాలనీల గొంతుకకు యమపాశమైంది
పర్యావరణ సోయి లేకపోతే
ఇంతే.....
అజాగ్రత్తగా ముందుకు పోతే
మునిగిపోయేది మనమే
ఎవరినో నిందించడం కాదు
ముందుచూపు లోపిస్తే ఇంతే.
మన చెంపలు మనమే వాయించుకోవాలి
కూడు గూడు గుడ్డలకోసం,
ప్రాణాలరచేతిలో పెట్టుకుని
కొట్టుమిట్టాడుతున్న హృదయ విదారక
దృశ్యాలు ఎన్నో..
మనుషులు పశువులు
శవాలై సవాలు విసురుతున్న సందర్భం
ఆస్తులు వాహనాలు ధ్వంసమై కనుమరుగౌతున్న సందర్భం
రహదార్ల దిగ్భంధం
సమాచార వ్యవస్థ విధ్వంసం
ఆర్థిక, వ్యవసాయ, ఆరోగ్య, రవాణా లాంటి
ఎన్నింటిపైనో... చావుదెబ్బ...
నష్టం పూడ్చలేనిదే కాని
నివారణ మన చేతిలోనే...
అని గ్రహించేదెపుడో...
చేతులు కాలాక ఆకులు పట్టుకోడం కాదు
రాబోయే విపత్తును పసీగట్టే జాగిలాలు లోపం సరిచేయాలి
ఉత్తిష్టత జాగ్రత...
ఇది మన మెదడుకే మేత.
రాజకీయం చేయడంకాదు
ఆపన్నహస్తం అందించడమే
తక్షణ కర్తవ్యం.
keep fight going on
justice will be served
అను నిత్యం పోరు కొనసాగనివ్వు
న్యాయం తనంతటదే వరిస్తుంది
Joyce Kilmer, an American poet became famous when he wrote the poem TREES in 1914.
I think that I shall never see
A poem lovely as a tree.
A tree whose hungry mouth is prest
Against the earth’s sweet flowing breast;
A tree that looks at God all day,
And lifts her leafy arms to pray;
A tree that may in Summer wear
A nest of robins in her hair;
Upon whose bosom snow has lain;
Who intimately lives with rain.
Poems are made by fools like me,
But only God can make a tree.
The following photos were taken at the Joyce Kilmer National Memorial Forest dedicated in 1936. It is the last intact old growth forest left in the Appalachian Mountains.
జాయిస్ కిల్మెర్ అనే అమెరికన్ కవి 1914లో ట్రీస్ అనే పద్యం రాయడం వలననే ప్రసిద్ధి చెందాడు.
నేను ఎప్పటికీ చూడలేనని అనుకుంటున్నాను
మనోహరమైన కవితా వృక్షాన్ని
ఏ చెట్టు ఆకలి అణచబడ్డ నోటివల్ల
భూమి స్రవించే పాలిండ్ల ధారల్ని
అందుకోలేకపోతున్నది
రోజంతా దేవుడిని చూసే చెట్టు,
ప్రార్థన చేయడానికి
ఆకులను ఎత్తిపట్టుతుంది
బహుశః వేసవిలో ఆ చెట్టు
గోరింకల గూళ్ళతో నిండివుంటుంది
ఎవరి వక్షస్థలం మీదైతే మంచు పడుతుందో
వారు వర్షంతో సన్నిహితంగా జీవిస్తారు.
నాలాంటి మూర్ఖులు కవితలు రాస్తారు.
కానీ దేవుడు మాత్రమే
చెట్టును స్థిరంగా నిలుప గలడు.
కింది ఫోటోలు 1936లో అంకితం చేయబడిన జాయిస్ కిల్మర్ నేషనల్ మెమోరియల్ ఫారెస్ట్లో తీయబడ్డాయి. ఇది అప్పలాచియన్ పర్వతాలలో
చివరి చెక్కుచెదరకుండా మిగిలి ఉన్న
ఉన్న పాత అరణ్యం
మీకూ నాకూ మధ్య...
పుట తెరిచి...
నా వేళ్ళు మీటిన రహస్యాల్లోకి ప్రవేశిస్తే... మీకూ నాకూ మధ్య ప్రవహించునది నా కవిత్వమే... ఇంక మన మధ్య వేరే భాష్యాలు ఎందుకు?
భరోసాతో...
మీరు నా అక్షరావరణంలోకి అడుగేయండి... నా అంతరాత్మతో మనసు విప్పి మాట్లాడుకోండి...
మోహాల్లేవ్.. మొహమాటాల్లేవ్
దడుల్లేవు...దాపరికాల్లేవు మౌనాన్ని బద్దలు కొట్టి చెప్పుకున్నా... అంతా బహిరంగమే..ఖుల్లం ఖుల్లా...
ఇక మనది
అనుభవ భూమిలో ఆత్మీయ సమావేశం...
- వఝల శివకుమార్
2.పేగుతీపి కవిత మెలిపెట్టిన తీరు అమ్మను ఆవిష్కరించడంలో శివకుమార్ తన సత్తా చాటారు. తొలి చూపులోనే ప్రేమ కలిగింది. సందేహం లేదు. చదవండి మీరు.
"కలబడినప్పుడు కన్న పేగులు మెలిపడ్డట్టు
విలవిలాడే వింత అనుభవం
బతికినంత కాలం తన బతుకును
వడ్డించిన విస్తరిలా పరిచిన ఆత్మ గల్ల
చేతి స్పర్శ
తోడు దూరమైనా కన్నబిడ్డ తోడు వదలలేని
బలహీన జీవిక " (బలమైన మమకారం)
ఆర్ద్రత చెందక చస్తామా....కంట తడి బుగ్గలు కనిపెట్టేస్తాయి.
3. వేళ్ళరహస్యం పేర సుమారు డెబ్భై పైచిలుకు కవితలు వదలకుండా చదివించాయి. రహస్యపు దారి చాల పొడుగు. ఎలాగో కష్టపడి కొన్ని మాత్రమే చదివాను. కొన్ని అలా అలా శీర్షికలు తడిమానని నిజమే చెప్పాలి కాబట్టి. నిజం యిదే.బాగా హత్తుకుని కదిపి కుదిపినవి ప్రవేశపెడతా.
4 .రెండోకవితలో లోయతో మాట్లాడుకోవచ్చట, తదుపరి మట్టి ప్రేమల ఆలయంలోకి తీసుకెళ్ళాడు శివకుమార్.
మనసు మగ్గమవ్వగానే, చీకటికంచె అడ్డు వచ్చింది. ఎందుకంటే ఇల్లొక యుద్ధ శిబరం కాబట్టి. అది చెట్లకు పుట్టిల్లు కూడ. అంతేకాదు పుస్తకాలు భాండాగారం నవ్వులనదిని పరిచయం చేస్తుందంటాడు.
డ్యూటీకాల్ మిషలోనే మనకు వేళ్ళ రహస్యం కనబడుతుంది.ఆరోప్రాణమైన అక్షరాన్ని దిద్ది చరాచర విశ్వానికి నిరంతర
సందేశమిస్తుందని, రాగాలను శృతి చేసుకునే ప్రాణం ప్రణవమౌతుందని బట్టబయలు చేసాడు కవి. పక్కనే వున్న నైఋతిగదిలో అక్షరం ఒక నీడై గోడచాటుకు చేర్చబడింది. ఆ పూనికతో గదంతా అక్షరాలే. రాగాలై మాండోలిన్ పై వినిపిస్తున్నాయి. ఇక తొండాటాడుతూనే ఉంటుంది ఆశ. ఆశ కదా ఊగిసలాట దానికి సహజం. ఒకానొక చేటుకాలం పూర్తికాగానే ఎదురుగా కనపడే మల్లమ్మంటే చెప్పలేని మమకారం కురిపించారు కవి. ఏవేవో సంభాషణలు సంవాదాలు వినబడుతున్నాయి అక్కడేవున్ ఓట్ల మెట్లముందుర. ఎన్నో జెండాలు.ఎన్నో గుర్తులు. విజేతలు...పరాజితులు దర్శనమిస్తారు. ఒక పక్క ప్రమాదాల చావునగారా ఇంకో పక్క ప్రమోదాల ఆంబారీ సవారీ. అబ్బ మనోహంసకెన్ని ఊహలో కదా, మొన్నటి దొంగల భాగోతం
వానాకాలపు మేఘాల స్వైరవిహారం తిలకించే రెప్పలకు రెక్కలిస్తారు కవి.
ఎందుకంటే మనిషిని బతికించుకోవాలికదా,
పాలక వర్గాల ధ్వంసరచననుండి, బడ్జెట్ పగటికలలనుండి అరచేతిలో వైకుంఠంలా పగలే వెన్నెలనే మోసంనుండి, బతికించుకోవాలి.
ఇలా రాసుకుంటూ పోతే ఇదేదో కొల్లేటి చాంతాడయ్యే ప్రమాదంలా వుంది. అందుకే ముక్తాయింపునిస్తాను.
ఇంక లెక్కతేలాలి, ఎందుకంటే
నేనెక్కడైనా దాటిన చాళ్ళల్ల
తిరగేసిన కవితల్ల
ఈ పేజీలమధ్య
(పేచీలేని) పంక్తుల నడుమంటూ
నడకలు, నడకల పరమార్థాలు
లెక్కతేలాలి
నాలో అవిటితనం పాలు
పాలకు పాలు, నీళ్ళకు నీళ్ళులా
సరిచూసుకోవాలి...
ఇది కవికి అత్యవసరం కదా.ఆత్మ విమర్శకు నిలబడాలి. బేరీజు వేసుకోవాలి. ఇది శివకుమార్ నిబద్ధత.
అప్పుడే ఒక స్థానాన్ని సుసంపన్నం. చేసుకోవచ్చు.. ఆ రహదారి ఆయనకు దొరికింది. పయనిస్తున్నాడు. గమ్యం చేరుతాడు.
ఏవో నాలుగు మాటలు రాసే అవకాశం వేళ్ళరహస్యం లో ఉందని భావిస్తూ.
ఏడుకోలల బాయి ...ఒక పరామర్శ
దాదాపు పద్నాలుగు గజాల లోతు బాయి నుంచి ఎన్నికల శతకం చదవాను.
ఈ లోకపు కాలపు ఓటర్ల వెర్రిబాగులతనం ఎత్తి చూపుతూ చైతన్య పరిచే పద్యాలివి.
కవి, పరిశోధకులు, కాలమిస్ట్, ఉన్నతాధికారి ఆత్మీయ సాహితీ మిత్రుడు, ఏనుగు నరసింహారెడ్డి ఎంతో అభిమానంతో ఈ శతకాన్ని చదివి నాలుగు మాటలు అందించమన్నారు.
అదిరిపోయే మకుటంచూసి...
అబ్బురనడ్డాను
" మాయమాటల హామీల మర్మమెరిగి
గుర్తులేకుండ ఓటెట్ల గుద్దుతావు
ఓరి వెంకన్న! దోస్తుగా! ఒర్లబోతు
ఒక్కమాటన్న వినవారా! తిక్కలోడ! "
ఇది ఒక్కటే చాలు వారి ఆశయమేమిటో.
ఇన్నేళ్ళుగా ఓటరేవిధంగా మోసపోతున్నాడో, అనర్హులనెలా అందలమెక్కస్తున్నాడో, ఏమి చేయాలో, తన మిత్రుడు వెంకన్ననుద్దేశించి మాట విను ఓ తిక్కలోడా అని ఎంతో చనువుగా, మొట్టికాయలు వేస్తూ, చెప్పిన తీరు ప్రశంసనీయం.
స్వతహాగా ఉన్నతాధికారిగా ఉన్నత విలువలు పాటిస్తూనే సమాజం యెడల బాధ్యత కవిగా నిర్వహించడంలో సఫలమయినట్లే.
ప్రజా స్వామ్యం, ప్రజా క్షేమం ,చైతన్యం పట్ల నిబద్ధతతో శతకం ప్రకాశిస్తోంది.
మొద్దునిద్రపోతున్నవారిని బడితపూజ చేయగల సున్నితమైన మాటలు కొండొకచో
కొరడా ఝళిపించేలా, చురకలు వేసేలా అలతి పదాలతో శతకం నడుస్తుంది.
ప్రజాస్వామ్యం బతికి బట్టకట్టాలనే
గట్టి కోరిక ఏడుకండేల బావిలో
కూలిపోకూడదనే శతకకర్తగా పడిన
తపన, పాఠకులకు కొట్టవచ్చినట్టు అవగతం అవుతుంది. అందులో సందేహం లేదు.
ఆత్మీయసాహితీ మిత్రులు నరసింహ రెడ్డి గారి అభినందనలు.
పుష్కరస్నానాలైనా
వారణాసి బాబాల దర్శనాలైనా
ఆకాశయానాలైనా
రైలుప్రయాణాలైనా
ఎన్నికల బూతులైనా
జనం తొక్కసిలాటలైనా
ప్రకృతి ప్రకోపించినా
క్షతగాత్రులవటమో
మరణాలు సంభవించడమో
షరా మామూలేనా.
కోట్ల చెట్లు నాటిన వ్యక్తి
వనజీవి రామయ్య
దిగులుగా తిరుగుతుంటే!
రహదారి విస్తరణ పేర
కొట్టివేస్తున్న సర్కారు
పచ్చదనం హరిస్తున్న వైనం!
తరిగిపోతున్న తరువులకు
విచారంగా కలవరపడుతోంది కొండ!
కండలను తొలిచేసస్తూంటే
రోదిస్తోంది కూడ.!
(
యంత్రాలకే
పడని ఓట్లు
మంత్రాలకు
పడతాయా...
అయ్యో...ధ్య
రామా...?